© Stichting Breintrein.nl 2016
Thei Jaegers Webdesign 2016

Stichting BreinTrein

 Bestuur

Hallo, Ik ben Bianca Teeuwen 36 jaar. Ik heb 8 augustus 2006 een ongeluk gehad, waardoor ik hersenletsel heb opgelopen. Je leven verandert. Na ziekenhuizen en Hoensbroek revalidatie zocht ik steun en toeverlaat bij andere jongeren met een hersenletsel. Dit kon ik niet vinden en van daaruit ben ik gestart met het opzetten van een jongeren Brein Café 18-45 jaar voor thema avonden voor deze groep. Hierbij kreeg ik eerst hulp van mijn ondersteunend begeleidster van de SGL Paula Cox en daarna werd dit overgenomen door Bianca Hermans van Stichting MEE. Dit geeft een groot stuk voldoening voor mij en hoop ook voor de anderen van de werkgroep en alle bezoekers. Verder heb ik een zoontje van 5 jaar Luca, die mij mijn structuur in het dagelijkse leven geeft. Elke dag is een nieuwe uitdaging: afstemmen, regelen, indelen, aanpassen en zeker niet te vergeten: Op tijd rust of pauze pakken! Bianca Teeuwen(voorzitster Stichting Brein Trein)  
In 2001 werd mijn man getroffen door drie herseninfarcten. Dan staat de wereld voor jou en je gezin plotseling helemaal stil. Een periode van revalideren gaat dan beginnen en als partner ga je op zoek naar informatie en rijst de vraag: ”Hoe moet dat nu  verder”. Al gauw besef je, hij word nooit meer mijn man van vóór de C.V.A. We gingen op zoek naar lotgenoten en kwamen uit  bij patiëntenvereniging “Samen Verder”. Hier werden twee keer per maand lotgenotenavonden georganiseerd voor mensen met een C.V.A. Voor het grootste gedeelte bestond deze groep uit ouderen. Je verliest na een zo’n heftige gebeurtenis, als deze, heel veel vrienden, puur door onbegrip. Bij lotgenoten die je begrijpen, worden weer nieuwe vriendschappen gesloten. Toen mijn man na een lang ziekbed in 2007 overleed, bleef ik actief als vrijwilligster, maar diep in mijn hart wilde ik iets betekenen voor jonge mensen met een N.A.H. Op een bijeenkomst van het Brein Café kwam in gesprek met Bianca Teeuwen, onze huidige voorzitster. Ook zij heeft een N.A.H en was op zoek naar lotgenotencontacten voor jongeren. Met hulp van MEE, S.G.L. en Samen Verder en nog enkele vrijwilligers zijn we in 2013 gestart, met de voorbereidingen voor het opstarten van  een “Breincafé” voor jonge mensen in de leeftijd van 18 tot 45 jaar. 1 jaar later was het dan eindelijk zo ver: Stichting Breintrein opende in Januari 2014 haar deuren. Marlies Franssen (Secretaresse en contactpersoon Stichting Brein Trein)  
N.A.H., toen ik benaderd werd door Mevrouw Franssen, om penningmeester te worden van Brein Trein, wist ik niet wat dat betekende. Spoedig werd mij duidelijk wat N.A.H. inhield en wat voor een impact dat op personen maakt die N.A.H. hebben. Na mijn pensionering was ik zoekende naar vrijwilligerswerk met inhoud, ik ben er zeker van dat ik dat bij Brein Trein heb gevonden. Iets voor de medemens kunnen betekenen is mijn doel. Dit betekend niet alleen op de centjes letten maar ook zorgen dat er centjes binnenkomen om onze doelstelling waar te kunnen maken. We gaan er voor. Ton Brangers (Penningmeester Stichting Brein Trein)  
© Stichting Breintrein.nl 2016
Thei Jaegers Webdesign 2016

Stichting BreinTrein

 Bestuur

Hallo, Ik ben Bianca Teeuwen 36 jaar. Ik heb 8 augustus 2006 een ongeluk gehad, waardoor ik hersenletsel heb opgelopen. Je leven verandert. Na ziekenhuizen en Hoensbroek revalidatie zocht ik steun en toeverlaat bij andere jongeren met een hersenletsel. Dit kon ik niet vinden en van daaruit ben ik gestart met het opzetten van een jongeren Brein Café 18-45 jaar voor thema avonden voor deze groep. Hierbij kreeg ik eerst hulp van mijn ondersteunend begeleidster van de SGL Paula Cox en daarna werd dit overgenomen door Bianca Hermans van Stichting MEE. Dit geeft een groot stuk voldoening voor mij en hoop ook voor de anderen van de werkgroep en alle bezoekers. Verder heb ik een zoontje van 5 jaar Luca, die mij mijn structuur in het dagelijkse leven geeft. Elke dag is een nieuwe uitdaging: afstemmen, regelen, indelen, aanpassen en zeker niet te vergeten: Op tijd rust of pauze pakken! Bianca Teeuwen(voorzitster Stichting Brein Trein)  
In 2001 werd mijn man getroffen door drie herseninfarcten. Dan staat de wereld voor jou en je gezin plotseling helemaal stil. Een periode van revalideren gaat dan beginnen en als partner ga je op zoek naar informatie en rijst de vraag: ”Hoe moet dat nu  verder”. Al gauw besef je, hij word nooit meer mijn man van vóór de C.V.A. We gingen op zoek naar lotgenoten en kwamen uit  bij patiëntenvereniging “Samen Verder”. Hier werden twee keer per maand lotgenotenavonden georganiseerd voor mensen met een C.V.A. Voor het grootste gedeelte bestond deze groep uit ouderen. Je verliest na een zo’n heftige gebeurtenis, als deze, heel veel vrienden, puur door onbegrip. Bij lotgenoten die je begrijpen, worden weer nieuwe vriendschappen gesloten. Toen mijn man na een lang ziekbed in 2007 overleed, bleef ik actief als vrijwilligster, maar diep in mijn hart wilde ik iets betekenen voor jonge mensen met een N.A.H. Op een bijeenkomst van het Brein Café kwam in gesprek met Bianca Teeuwen, onze huidige voorzitster. Ook zij heeft een N.A.H en was op zoek naar lotgenotencontacten voor jongeren. Met hulp van MEE, S.G.L. en Samen Verder en nog enkele vrijwilligers zijn we in 2013 gestart, met de voorbereidingen voor het opstarten van  een “Breincafé” voor jonge mensen in de leeftijd van 18 tot 45 jaar. 1 jaar later was het dan eindelijk zo ver: Stichting Breintrein opende in Januari 2014 haar deuren. Marlies Franssen (Secretaresse en contactpersoon Stichting Brein Trein)  
N.A.H., toen ik benaderd werd door Mevrouw Franssen, om penningmeester te worden van Brein Trein, wist ik niet wat dat betekende. Spoedig werd mij duidelijk wat N.A.H. inhield en wat voor een impact dat op personen maakt die N.A.H. hebben. Na mijn pensionering was ik zoekende naar vrijwilligerswerk met inhoud, ik ben er zeker van dat ik dat bij Brein Trein heb gevonden. Iets voor de medemens kunnen betekenen is mijn doel. Dit betekend niet alleen op de centjes letten maar ook zorgen dat er centjes binnenkomen om onze doelstelling waar te kunnen maken. We gaan er voor. Ton Brangers (Penningmeester Stichting Brein Trein)  
Ten gevolge van een kopstaartbotsing in 1994 kreeg ik buiten mijn schuld, te maken met een Niet Aangeboren Hersenletsel (N.A.H.) en raakte arbeidsongeschikt. Ondanks mijn ernstige klachten wilde ik toch nog iets voor de medemens betekenen. Tijdens een periode van bijna 16 jaar heb ik veel slachtoffers van ongevallen gesproken en zo nodig advies gegeven en kunnen helpen bij materiële – en letselschade zaken. Met deze ervaringsbron put ik energie om antwoord te geven bij vragen op het gebied van verkeersongevallen en letselschade. Door deze kennis wil ik lotgenoten en partner antwoord geven op hun vragen. Dit is voor mij de doelstelling bij Stichting Brein Trein. Jos Peeters(Bestuurslid Stichting Brein Trein)